บทที่ 139 สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าใช้เด็ก ๆ เป็นเครื่องต่อรอง

ท้องฟ้าเบื้องนอกเริ่มมืดครึ้ม บรรยากาศอึมครึมราวกับพายุฝนกำลังจะตั้งเค้า

ทว่าสิ่งที่ทำให้จิราพรตกตะลึงยิ่งกว่าสภาพอากาศคือคำพูดของเด็กหญิง

ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งที่ชญานิษฐ์คาดเดาไว้จะถูกต้องเผง คนที่ลงไม้ลงมือกับเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนนี้ กลับเป็นถึงผู้อำนวยการสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า!

ในฐานะผู้อำนวยการ เขาค...