บทที่ 158 สามตัวน้อยป่วย

ณ คฤหาสน์ตระกูลศรีเรือง

ทรงพลพาเด็ก ๆ ทั้งสามกลับมาถึงบ้าน ทว่าพวกเขากลับดูไม่ร่าเริงเอาเสียเลย เด็กน้อยทั้งสามเอาแต่ก้มหน้าหงอยคอตก จ้องมองทรงพลด้วยแววตาละห้อยราวกับมีคำพูดมากมายจุกอยู่ที่คอแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยออกมา ช่างเป็นภาพที่น่าสงสารจับใจ

ทรงพลนวดคลึงหว่างคิ้วด้วยความอ่อนใจพร้อมกับถอนหายใจออกมาแผ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ