บทที่ 18 CHAPTER 17 | รอเวลา

         ไม่มีนิยามใดบรรยายได้ดีไปกว่า 'ตัวติดกันเป็นตังเม'

         วีนัสที่เปลี่ยนชุดครุยออกเหลือเพียงเดรสลายดอกไม้เข้ารูปสีเขาน้ำเงินกับรองเท้าผ้าใบแบรนด์ญี่ปุ่นสีขาว ใช้โอกาสตามเกาะแขนของมาเฟียหนุ่มตั้งแต่เจอกัน

         ชายหนุ่มให้วิลเลียมกับเจสสิก้ากลับไปทำอาหารที่พอทำได้ก่อนที่บ้าน ส่วนเขาก็พ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ