บทที่ 100

อรัญญายืนนิ่งงันไม่ไหวติง

แสงไฟสีนวลตาจากโคมระย้าคริสตัลระยิบระยับกลางห้องโถงสาดส่องลงมา ทว่าแสงนั้นกลับดูเยือกเย็นจับขั้วหัวใจ ขับให้ผิวพรรณของเธอซีดเผือดไร้สีเลือด

พักผ่อนงั้นหรือ?

เขาฉุดกระชากลากถูเธอมาจากสนามบิน ข่มขู่เธอด้วยชีวิตของญาติเพียงคนเดียวที่เจ้าของร่างนี้เหลืออยู่บนโลก แล้วตอนนี้กลับม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ