บทที่ 102

ทันทีที่ปลายสายกดรับ น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยก็ดังลอดออกมาจากลำโพงโทรศัพท์

"ฮัลโหล? คุณจารุณีครับ?"

อรัญญาเอนแผ่นหลังพิงผนังโรงพยาบาลที่เย็นเฉียบ พยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ

"คุณธนากรคะ... นี่ฉันเอง"

"ดึกป่านนี้แล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ?" ความห่วงใยของธนากรส่งผ่านมาตามสายสัญญาณโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ