บทที่ 12

วินาทีนั้น ความหวังที่จะรอดชีวิตของอรัญญาดับวูบลงราวกับเปลวเทียนที่ต้องลมพายุ ร่างกายของเธออ่อนยวบยาบไร้เรี่ยวแรง ทรุดลงเหมือนตุ๊กตาที่ถูกตัดเชือกชักใย

เหล่าบอดี้การ์ดที่ได้รับคำสั่งรีบกรูกันเข้ามาล้อมกรอบ อรัญญารู้ดีว่าหนทางหนีของเธอได้ถูกปิดตายลงแล้ว

ร่มคันสีดำกางกั้นเม็ดฝนเหนือศีรษะของอรัญญา แต่ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ