บทที่ 22

ยามดึกสงัด อรัญญานอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงผู้ป่วย ความเจ็บปวดที่แล่นพล่านมาจากกระเพาะอาหารบีบคั้นให้เธอต้องนอนขดตัวงอจนแทบจะกลมกลืนไปกับผ้าห่ม

ความจริงแล้วความทรมานนี้กัดกินเธอมาตลอดทั้งคืน

ก่อนหน้านี้อรัญญาฝืนใจกินยาแก้ปวดไปแล้ว แต่ผลลัพธ์กลับเหมือนเอาน้ำเพียงหยดเดียวไปราดกองไฟ ไม่ช่วยบรรเทาอะไรเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ