บทที่ 39
สำหรับลูกไม้ตื้น ๆ ของสุภาพร ไม่ได้ทำให้อรัญญารู้สึกอะไร นอกจากความรำคาญและเอือมระอา
"เมื่อไหร่เธอจะหัดยืนด้วยลำแข้งของตัวเองสักที? เธอเอาแต่ระแวงว่าฉันจะแย่งภูริณัฐไป คอยแต่จะตั้งแง่รังเกียจกันอยู่ได้ เพื่ออะไรกัน?" หากเป็นเมื่อก่อน อรัญญายอมรับว่าเธออาจจะยังตัดใจจากภูริณัฐและความรักที่มีต่อเขาไม่ไ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 เกิดใหม่ครั้งนี้ ฉันจะไม่เป็นเหยื่ออีก
2. บทที่ 2 ภรรยาที่คุณไม่เคยเชื่อใจ
3. บทที่ 3 ร่างกายฉันทนไม่ไหวแล้ว
4. บทที่ 4 เคยรักฉันบ้างไหม
5. บทที่ 5
6. บทที่ 6
7. บทที่ 7
8. บทที่ 8 หน้ากากของผู้ชนะ
9. บทที่ 9
10. บทที่ 10
11. บทที่ 11 กรงขังที่ไม่มีวันหนีพ้น
12. บทที่ 12
13. บทที่ 13
14. บทที่ 14 ฉันผิดเองที่เฝ้ารอคำสัญญาที่ว่างเปล่า
15. บทที่ 15: หนูทดลอง
16. บทที่ 16
17. บทที่ 17
18. บทที่ 18 ปรารถนาสุดท้ายที่ถูกเหยียบย่ำ
19. บทที่ 19
20. บทที่ 20
21. บทที่ 21 ฉันต้องการหลักประกัน
22. บทที่ 22
23. บทที่ 23
24. บทที่ 24
25. บทที่ 25
26. บทที่ 26 โอกาสอยู่ในมือแล้ว
27. บทที่ 27 ไม่มีใครยอมโง่ให้เธอหลอกซ้ำซาก
28. บทที่ 28
29. บทที่ 29
30. บทที่ 30
31. บทที่ 31
32. บทที่ 32
33. บทที่ 33
34. บทที่ 34 ตัวตนที่แท้จริง
35. บทที่ 35 ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
36. บทที่ 36 หัวใจแตกสลาย
37. บทที่ 37
38. บทที่ 38
39. บทที่ 39
40. บทที่ 40
41. บทที่ 41
42. บทที่ 42 ความเจ็บปวดได้กัดกินศักดิ์ศรีไปหมดแล้ว
43. บทที่ 43
44. บทที่ 44
45. บทที่ 45
46. บทที่ 46
47. บทที่ 47
48. บทที่ 48
49. บทที่ 49
50. บทที่ 50
51. บทที่ 51
52. บทที่ 52
53. บทที่ 53
54. บทที่ 54 ใครกันแน่ที่ตาบอดใจบอด
55. บทที่ 55
56. บทที่ 56
57. บทที่ 57
58. บทที่ 58
59. บทที่ 59
60. บทที่ 60
61. บทที่ 61
62. บทที่ 62
63. บทที่ 63
64. บทที่ 64
65. บทที่ 65
66. บทที่ 66
67. บทที่ 67
68. บทที่ 68
69. บทที่ 69
70. บทที่ 70
71. บทที่ 71
72. บทที่ 72
73. บทที่ 73
74. บทที่ 74
75. บทที่ 75
76. บทที่ 76
77. บทที่ 77
78. บทที่ 78
79. บทที่ 79
80. บทที่ 80
81. บทที่ 81
82. บทที่ 82
ย่อ
ขยาย
