บทที่ 60

ทว่าปฏิกิริยาตอบสนองของสุภาพรนั้นรวดเร็วยิ่งนัก หล่อนคิดแผนรับมือเตรียมไว้ตั้งแต่ได้ยินเสียงผลักบานประตูเข้ามาแล้ว

โดยแทบไม่ต้องเสียเวลาไตร่ตรอง ร่างบางโถมตัวเข้าใส่กองเศษแก้วที่แตกกระจายอยู่บนพื้น ฝ่ามือของหล่อนกดทับลงบนคมแก้วอย่างจงใจ เพียงชั่วพริบตาเลือดสีสดก็ไหลทะลักออกมา

"สุภาพร?!" ภูริณัฐเห็นภ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ