บทที่ 7

แสงตะวันสาดส่องเข้ามาอย่างเจิดจ้าบอกเวลาว่าล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเที่ยงวันแล้ว อรัญญาไม่ได้หลับสนิทและยาวนานเช่นนี้มานานเหลือเกิน นับตั้งแต่เรื่องราววุ่นวายเมื่อวานผ่านพ้นไป

หญิงสาวนอนนิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วยอยู่นานโดยไม่ขยับเขยื้อน จนกระทั่งแสงแดดเริ่มแยงตาจนรู้สึกระคายเคือง เธอจึงยกมือขึ้นมาบังแสงนั้นโด...