บทที่ 76

"ร้องไห้ฟูมฟายเชียวนะ" เสียงเย้ยหยันของหญิงสาวดังขึ้นทำลายความเงียบงันภายในห้องที่ว่างเปล่า

สุภาพรเยื้องย่างเข้ามาด้วยรองเท้าส้นสูงราคาแพง ท่วงท่าสง่างามราวกับนางพญา เธอเดินมาหยุดตรงหน้าอรัญญา แล้วก้มมองสภาพอันน่าสมเพชของอีกฝ่ายด้วยสายตาของผู้ชนะ

ในยามนี้ ใบหน้าของอรัญญาซีดเผือดไร้สีเลือด แววตาว่างเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ