บทที่ 77

อรัญญานั่งสงบนิ่งอยู่กลางห้องใต้หลังคา รายล้อมไปด้วยข้าวของเครื่องใช้ที่เปี่ยมไปด้วยความทรงจำอันงดงาม

ควันไฟหนาทึบพุ่งเข้าสู่ลำคอ ปอดแสบร้อนราวกับกำลังจะฉีกขาด

เปลวเพลิงเลียไล้ไปตามผิวกาย ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยแรงไอและอาการชักเกร็งในทุกจังหวะการหายใจ

ผิวหนังทั่วร่างเริ่มพุพองและปริแตกจากความร้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ