บทที่ 88

อรัญญาก้มมองสองมือที่เริ่มโปร่งแสงของตนเอง ภายในใจว่างเปล่าและเงียบงัน

เธอคิดว่านี่คือจุดจบ คือการหลุดพ้น และคือการแตกดับที่เธอโหยหามาตลอด

ทว่า... เมื่อสติสัมปชัญญะเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง แสงสีขาวจ้าก็พุ่งทะลุเปลือกตา พร้อมกับกลิ่นฉุนรุนแรงของน้ำยาฆ่าเชื้อที่แทรกซึมเข้ามาในโพรงจมูก

อรัญญาลืมตาโพลงขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ