บทที่ 98

นิ้วมือของหมอมัญชรินที่กำหูหิ้วกระเป๋ายาบีบแน่นเข้าหากันจนเกร็งไปหมด

เขามองดูประกายแห่งความหวังที่จะมีชีวิตรอดซึ่งฉายชัดอยู่ในดวงตาของหญิงสาวบนเตียง แล้วหวนนึกถึงอำนาจล้นฟ้าของชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าประตู ผู้ซึ่งเปรียบเสมือนเจ้าชีวิตที่สามารถปิดแผ่นฟ้าเมืองพัทยาด้วยฝ่ามือเดียว

เพียงแค่ความสงสารอัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ