บทที่ 104 ฉันต้องปกป้องพี่สาวของฉัน

ด้วยฤทธิ์ยา ในที่สุดการมองเห็นของญาณิดาก็เริ่มฟื้นตัว

ภาพเบื้องหน้าไม่ใช่ความมืดมิดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือตัวเองอีกต่อไป หากแต่เป็นแสงเงาเลือนราง

สิ่งนี้ช่วยให้เส้นประสาทที่ตึงเครียดของเธอผ่อนคลายลงได้บ้าง ทว่าความรู้สึกต่อต้านที่มีต่อวินทร์กลับไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว

ทุกครั้งที่ชายหนุ่มพย...