บทที่ 18 ผ่านการทดสอบ

ไม่ใช่เพียงแค่รูปโฉมที่พิมพ์เดียวกันจนแยกไม่ออก แต่ยังรวมถึงรอยยิ้มที่หญิงสาวผู้นั้นเผลอแสดงออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

เปรมาพยายามสะกดกลั้นความตื่นตระหนกและความระแวงสงสัยเอาไว้ในใจ ก่อนจะรีบปรี่เข้าไปคล้องแขนวินทร์อย่างประจบประแจง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเพื่อเรียกสติ

"พี่วินทร์คะ พี่ต้องทำงานหนักจนล้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ