บทที่ 45 อาคารนี้อาจพังทลายได้ทุกเมื่อ

"ญาณิดา... หลานต้องกู้หน้าให้ตานะ ตาหวังพึ่งหนูคนเดียว"

"ญาณิดาหลานรัก... ตาคงอยู่ได้อีกไม่นาน บริษัทนั้น... ถ้าทวงคืนมาได้ก็เอาคืนมา แต่ถ้าไม่ได้... ก็ปล่อยมันไปเถอะลูก"

......

ภาพใบหน้าและน้ำเสียงอันอ่อนโยนของคุณตาฉายชัดขึ้นมาในห้วงความคิด หัวใจของญาณิดาบีบตัวแน่นด้วยความเจ็บปวด

วินาทีนี้ ความเคีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ