บทที่ 62 ยิ่งเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งรู้สึกลุ่มลึกในการครุ่นคิด

จู่ๆ ภาพใบหน้าอันงดงามแต่เย็นชาทว่ากลับดูคลุมเครือราวกับซ่อนอยู่หลังม่านหมอกของใครบางคน ก็ผุดขึ้นมาในห้วงความคิดของเขาอีกครั้ง

ณัฏฐริณีย์...

ญาณิดา...

สองชื่อนี้เปรียบเสมือนวิญญาณสองดวงที่พัวพันกันไม่จบสิ้น คอยตามหลอกหลอนวนเวียนอยู่ในใจของเขา

เขายังจำแววตาอันเยือกเย็นและคมกริบของณัฏฐริณีย์ในวันนั้นท...