บทที่ 100 หนึ่งร้อยล้านหนึ่งครั้ง

ภายในห้องวีไอพี ญาณิดาจ้องมองเช็คใบนั้นอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะตวัดสายตาขึ้นมองใบหน้าเย่อหยิ่งของเปรมาพร้อมกับแค่นหัวเราะหยันในใจ

เธอไม่ได้แตะต้องเช็คใบนั้นแม้แต่น้อย เพียงแต่วางมือประสานกันไว้บนตักอย่างสง่างามแล้วเอ่ยขึ้น

"คุณเปรมา คุณเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าคะ คุณเป็นคนมาหาฉันเอง แล้วเสนอเงินก้อนนี้เพ...