บทที่ 3 ตอนที่ 2 ถ้ากูคบกับพราว
ตอนที่ 2 ถ้ากูคบกับพราว
[คฐา - ภูผา]
หลังจากที่เขาสองคนไปส่งพราวกลับคอนโด เลยมีโอกาสได้นั่งคุยกันเพราะวันนี้เขาไม่ได้หนีบสาวที่ไหนไปนอนด้วย ไม่เหมือนอย่างคนด้านข้างที่เอนตัวลงนอนสบายเนื้อสบายตัว..
"ต่อไปพราวจะไม่ออกมาบ่อย ๆ แล้ว"
"ทำไม ?" คฐาผงกศีรษะลุกขึ้นปรับเบาะหันมองภูผา
"คงเบื่อแหละมั้ง เดี๋ยวก็นั่งรอกูรอมึง ได้กินได้คุยแป๊บ ๆ ก็กลับ"
"หึงกูเหรอ ?"
"ส้นตีนเหอะ"
"ไม่มาแล้วยังไง เดี๋ยวซื้อเหล้าไปกินที่คอนโดก็ได้เปล่าวะ ?"
"ไม่ดิ พราวต้องทำงาน"
"ก็ทำไปด้วย.."
"มึงมีสาระหน่อย เดี๋ยวก็โดนโกรธกันทั้งสองคน"
"กูไม่ง้อ"
"..." ภูผาหันมองคฐานิ่ง..
ตอนนี้บอกไม่ง้อ อย่าให้เห็นว่าไปนั่งรอที่ล็อบบี้ ซื้อข้าวซื้อของไปให้นะ กูจะแย่งไปเทให้หมาแดกให้หมดเลยคอยดู!
"มองกูทำไม"
"พราวมีคนคุย กูว่ากูจะไม่อะไรแล้ว อยากให้พราวเจอคนดี ๆ บ้าง"
"ไม่มีใครดีเท่ามึงกับกูแล้วนะ" คฐาตอบเสียงเรียบ
"เราเป็นแค่เพื่อน.." แค่เพื่อนที่ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสบ้างหรือเปล่า บางครั้งก็ดูเหมือนมี บางครั้งก็ตัดทอน จนไม่แน่ใจว่าที่เป็นอยู่คืออะไร
"เออแค่เพื่อนก็ดีแล้ว ถ้าอนาคตเป็นแฟนกูว่ามีผิดใจ ไม่มึงก็กูอะ ไม่งั้นก็..ผิดใจกันหมดทั้งสามคน"
"ถ้ากูคบกับพราว..มึงจะห้ามไหม ?"
"ห้าม หัวเด็ดตีนขาด" คฐาหันขวับจ้องภูผาเขม็ง
"รู้จักกันมานาน รู้นิสัยใจคอ ถ้าเอาเพื่อนมาทำแฟน.."
"ไม่รอด อย่าได้คิด แม่งเห็นไส้เห็นพุงกันหมดแล้วอย่าเลย อีกอย่างเรื่องอดีตที่รู้กันกูว่า..โดนขุดยันลูกบวช"
"..." ภูผาหันมองคฐานิ่งในตอนที่รถจอดติดไฟแดง
ถ้าวันหนึ่งเขาคบกับพราวจริง ๆ ไอ้คฐาก็คงยืนงง จากที่มันเคยจับมือถือแขนได้ก็คงเกรงใจเขา หรือไม่ก็ถ้าวันหนึ่งพราวคบกับไอ้คฐาคงเป็นเขาที่โคตรช้ำ..
คนเคยทำอะไรด้วยกันมาตั้งหลายอย่าง อยู่ ๆ ไปเป็นแฟนกับเพื่อนสนิทอีกคน นึกภาพไม่ออกจริง ๆ แล้วก็นึกไม่ออกถ้าสองคนคบกันเขาจะต้องทำหน้ายังไง..
"อย่าเงียบอย่าคิดไปไกล แค่เพื่อนก็พอ" คฐาพูดแล้วตบบ่าไอ้ภูผา
เอาเพื่อนมาทำแฟนมันดีที่รู้นิสัยใจคอกันและกัน แต่พอนึกถึงข้อเสียมันมีเยอะกว่าเป็นไหน ๆ อย่างแรกรู้ทันกันและกัน จับผิดก็มีแน่ ไหนจะตอนเลิกกันมองหน้ากันไม่ติด นัดเจอกันมานั่งแล้วอึดอัด อีกหลายอย่างที่โคตรไม่เข้าท่า คนอย่างคฐาไม่มีทางเอาเพื่อนมาทำเมียแน่นอน
"รอบหน้าถ้าเจอกูจะออกไปก่อน ให้มึงอยู่กับพราว ดูดิจะงอแงอีกไหม.."
"ก็ธรรมดาไหม มีน้อยใจบ้างแต่พอกลับมาก็นั่งขำ"
"เรื่องบางเรื่องสะสมเรื่อย ๆ มันก็ระเบิดได้นะ"
"เพื่อนอะ เราเป็นเพื่อน ถ้าผัวเมียก็ว่าไปอย่าง"
"..เดี๋ยวกูก็ได้เป็นผัวพราว"
"ตื่นเถอะ พราวไม่เอาเราสองคนหรอก หัวสูงจะตายห่า ต้องหล่อ ๆ สูง ๆ เท่หน่อย แต่งตัวดี วางตัวดี แค่รู้จักกันพวกเราก็ตกรอบแล้วไอ้ภูผา!"
"..พูดซะหมดกำลังใจ"
"เขาเรียกตัดไฟตั้งแต่ต้นลม"
"หัวขวย!" ภูผาหันไปกระแทกเสียงใส่คนด้านข้าง หรี่ตามองมันที่นั่งลูบของรักของตัวเอง
ได้ดิ..ไปปล่อยน้ำใส่นาน้องมาแล้วสบายตัวชิลล์แบบนี้มันพูดได้อยู่แล้ว แต่เขาไม่ได้ไป! นั่งแข็งให้พราวนั่งตักอยู่แบบนั้นใครแม่งจะไม่รู้สึก แต่พอลองมองย้อนกลับไปตั้งแต่รู้จักกัน เป็นเพื่อนกันจนถึงวันนี้ เขายังไม่เคยเห็นพราวมีแฟนเลยสักคน แค่คนเดียวก็ไม่มี..
"มึงจะไปต่อเลยไหมล่ะ กูไปส่ง"
"ไป"
"ที่ไหน ?"
"เรียกเอา"
"พัฒนาว่ะเฮ้ย" คฐาหันแซวภูผา
เดี๋ยวนี้เอาใหญ่รู้จักเรียกเด็กมาเสิร์ฟหอยถึงที่ เกินไปมากกะจะรอกินหอยอยู่ห้องอย่างเดียวเลยสินะคุณภูผา ทีอยู่กับพราวปฏิเสธกลัวโดนโกรธ แหม! เหี้ยต่อหน้าลับหลังแม่งก็ไม่ต่างหรอก สุดท้ายยังไงก็เหี้ยอยู่ดี 'เสือไม่มีวันทิ้งลาย'
"กูก็เบื่อ ๆ เหมือนกัน"
"หาเมียไหม เดี๋ยวกูจะเป็นตัวแทนสร้างความร้าวฉานเอง"
"อย่าเหอะ เหี้ยแค่นี้ก็พออย่ารุนแรงมากกว่านี้"
"กูกำลังคิดว่า..ถ้าวันหนึ่งมีคนมายืมเงินแล้วไม่มีปัญญาคืน กูจะเอาตัวมาขัดดอก"
"เหี้ย.." ภูผาหันไปกระแทกเสียงใส่หน้า
"ว่ากูเหี้ย พ่อแม่บางคนก็พร้อมส่งมาขัดดอกนะเว้ย แต่กูแค่ไม่เอาเอง"
"ไม่เอาก็ดีแล้ว อย่าเหี้ยไปมากกว่านี้"
"คำก็เหี้ยสองคำก็เหี้ย ทัวร์ผีของมึงก็เหี้ยเหมือนกันนะ"
"เหี้ยยังไง มึงเอาอะไรมาพูด"
"เรือที่เช่าออกไปแม่งโคตรเหี้ย! คู่ไหนเป็นคู่ไหนไม่รู้เลย จับมีรูมีหางแหย่ได้หมด กูเห็นคลิปแล้วจะอ้วก" คฐาพูดแล้วทำท่าโก่งคอ
"กูขายแค่ทัวร์เที่ยว เรื่องฮีก็จัดหาให้ได้ แต่คลำมีรูมีหางทำกันเอง มั่วก็มั่วกันเอง กูไม่เกี่ยว"
"ไม่เกี่ยวได้ยังไง ทัวร์นรก!"
"เขาเรียกสวรรค์บนน้ำ ช่วยพูดเพราะ ๆ หน่อย คุณคฐา"
"เหอะ สวรรค์บนน้ำ หึหึ.." คฐาแค่นหัวเราะ
กล้าพูดมาได้สวรรค์บนน้ำ มึงอะตัวดีมีส่วนรู้เห็นเป็นใจ ทัวร์เที่ยวเกาะอะไรมีอุปกรณ์เตรียมพร้อมครบ อยากเอาตรงไหนก็เอาได้ ไอ้เวร!
คนสองคนนั่งเถียงกันอยู่ในรถยกใหญ่ก่อนจะแยกย้ายกันกลับที่พักของตัวเอง..
