บทที่ 37 ตอนที่ 37 ฉันรู้สึก เลยรีบบอก

ตอนที่ 37 ฉันรู้สึก เลยรีบบอก

เขายิ้มเหมือนคนบ้าที่สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ป้อนข้าวพราวไปยิ้มไป เช็ดปากให้เธอไป เรียกว่าดูแลดีประหนึ่งจ้างสองแสนเลยล่ะ..

"พยาบาลคนนั้นเด็กเก่าเหรอ"

"ไม่ใช่"

"แล้วสะเหล่อจะไปส่งทำไม" ฉันถามคฐาที่ถือแก้วน้ำพร้อมหลอดมาจ่อที่ปากฉัน 

"ชอบ"

"ชอบพยาบาล ?"

"ชอบเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ