บทที่ 44 ตอนที่ 44 อย่าเป็นแบบที่คิด..ขอแค่นี้

ตอนที่ 44 อย่าเป็นแบบที่คิด..ขอแค่นี้

ฉันเดินเหม่อลอยไปหยุดอยู่ที่ลานจอดรถ หันมองรถคันนี้ที่มาด้วยกัน เป็นความทรงจำของเราทั้งน้ำตา ก่อนจะทำใจเดินไปหยุดข้างประตูรถภูผาแทน 

ฉันเงยหน้าสบตาเขาที่ยืนอยู่ฝั่งคนขับ ระบายยิ้มให้เจือจาง 

วันที่ฉันร้องไห้ เสียใจ ก็คงมีแต่ภูผาที่คอยอยู่ข้าง ๆ ไม่ว่าจะกี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ