บทที่ 7 ตอนที่ 6 ไม่ไหวล่ะ ขอโทษนะ Mini Nc
ตอนที่ 6 ไม่ไหวล่ะ ขอโทษนะ Mini Nc
สองคนนั่งดื่มด้วยกันเงียบ ๆ จนถามถึงเมื่อครู่ที่อีกคนออกไปเสวยสุขมา..
"มึงบอกปากดี ส่งรายชื่อมาให้กูยัง"
"แต่หลวมนะ"
"..." คฐาที่กำลังยกกระป๋องเบียร์ขึ้นจิบ เหลือบไปมองคนตอบกลับ
"ไม่ได้พูดเล่น ขนาดของกูก็ไม่ได้เล็กอะไร แต่ไม่ตอด"
"ก็พอ ๆ กัน.."
"ใช้ปากเก่งเลย โอเครู้จุดผู้ชายดี แต่นั่นแหละข้อเสีย"
"งั้นก็ส่งมา แค่ใช้ปากไม่เอา"
"อืม.." ภูผาตอบในลำคอ
ล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งรายชื่อติดต่อให้ไอ้คฐาที่อยากรู้อยากลอง ปกติแล้วเขากับมันมีอะไรมักจะแบ่งปันกันเสมอ ทั้งเรื่องผู้หญิงสิ่งของ แต่อย่างหนึ่งที่ไม่มีใครยอมใครเลยคือพราว พราวคนเดียว ที่เราต่างก็เกร็งเวลาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
"ขอบคุณมาก"
"ไม่เป็นไร มึงเพื่อนกูหนิ"
"ถ้างั้นก็แดกต่อ เอาให้หมดตู้"
"ตื่นมาโดนด่ากราดมึงคอยดู"
"เดี๋ยวกูซื้อมาคืน"
"..แล้วแต่มึง"
คฐากระตุกยิ้มมุมปากมองไอ้ภูผาที่นั่งจิบชิลล์ ๆ เล่นเกมคร่าเวลาจนกระทั่งหมดกันไปหลายกระป๋อง สภาพเขากับมันไม่ต่างกันเลย แต่เป็นเขาที่บอกมันว่าเมาก่อน เมามากจนต้องรีบกลับเข้าห้องไปนอน..ถ้าฝืนกว่านี้คงได้นอนพื้นไม่ก็โซฟาตรงนี้
"เออเข้าไปก่อนเลย กูเล่นต่ออีกสักตาสองตา"
"เออ" คฐาพยักหน้าตอบ
เดินเซ ๆ ยิ้มมุมปากกลับเข้าห้องไปนอนกอดร่างเล็กของพราวที่มีแต่กลิ่นหอมของเธอตลบอบอวล..จนผล็อยหลับไป
หนึ่งชั่วโมงต่อมา..
ภูผากลับเข้าห้องมายืนมองคนสองคนที่นอนกอดกันนิ่งด้วยใจที่เจ็บแปลบ แต่ก็ต้องฝืนอดทนยืนมองเพราะเหตุการณ์แบบนี้มักจะเกิดขึ้นกับเขาอยู่บ่อยครั้ง แทบทุกครั้งที่นอนด้วยกัน พราวเมาเขาเมาเรานอนกอดกัน ไอ้คฐาเข้ามาก็คง..เห็นภาพนี้
"กอดหน่อยพราว.." ภูผากระซิบข้างกกหูพราวที่หลับไปนานแล้ว
เขาดึงพราวที่นอนกอดเกยไอ้คฐาให้หันมากอดเขาบ้าง อย่างที่ตอนกรึ่ม ๆ เราชอบกอดกัน ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เขาไปเฝ้าพระอินทร์ไวกว่าปกติ และคงจะหลับลึกมากเพราะดื่มไปหลายกระป๋อง ไอ้คฐาเล่นเปิดเอาชนเอา..จนมันหนีมานอนน็อกกอดพราวก่อน
คฐาที่เผลอหลับไปก่อนหน้านี้รู้สึกเหมือนน้ำในท้องจะอัดแน่นจนแทบราด ทำให้ต้องลุกขึ้นพาไอ้ตัวดีที่แทบอั้นไม่อยู่ไปเข้าห้องน้ำ สองมือวักน้ำล้างหน้าล้างตาให้ได้สติไม่มึนเมาอย่างก่อนหน้านี้..
ทว่าคำที่ดังก้องในหูกลับเป็น 'ถ้ากูได้พราว มึงก็ไม่มีสิทธิ์' 'ไม่มีสิทธิ์จะทำแบบนี้อีก' 'แค่จูบก็จะไม่มี'
"หึ มึงเป็นใครวะ ?"
"แค่มาก่อน หวงก่อนแบบนี้เหรอ ?" คฐาแค่นหัวเราะในลำคอ เดินออกไปยืนมองคนสองคนที่นอนกอดกันอยู่ เขาหลับตาลงส่ายหน้าไปมา
ภาพนี้เห็นมาตลอด เห็นตั้งแต่เรียน ดูก็ดูออกพราวรู้สึกกับใครมากกว่า กับมันได้หมด กับเขาแทบจะปฏิเสธทุกอย่างให้มันได้แบบนี้ดิ..
แค่มาก่อนหวงก่อนคิดว่าจะเหนือกว่าเหรอ ? ไม่มีทาง ถ้ามึงพูดว่า..มึงได้พราวก่อนกูจะไม่มีสิทธิ์ แบบนั้นคนที่ได้ก่อนควรจะเป็นกู เพราะถ้ากูได้มึงก็จะไม่มีสิทธิ์เหมือนกัน หรืออาจจะมี เผื่อกูจะใจดีเจียดเวลาอันน้อยนิดที่เป็นของกูให้มึง..
คฐายืนมองคนสองคนที่กอดกันนิ่ง..ก่อนจะรั้งพราวให้หันมาทางเขา ขยับเธอให้ทิ้งระยะห่างจากมัน เดินไปหยิบหมอนข้างที่เคยอยู่บนเตียงมากั้นกลางระหว่างมันและเธอ
"มึงพูดเองนะ.." คฐาขบกรามแน่นมองภูผาที่นอนหลับลึกเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตั้งแต่ได้ยินประโยคนั้นใจเขามันก็ร้อนรุ่มมาตลอด ขนาดหลับไปแล้วตื่นมาสมองยังวนเวียนคิดไม่หยุด ไอ้คำว่าอยากได้ที่บอกพราวบ่อย ๆ เขาพูดจริง ไม่ได้พูดเล่น และถ้ามีโอกาสก็จะทำจริง ๆ ทำอย่างที่ปากพูด
จนวันนี้..โอกาสทองมาถึงแล้ว น้ำหน้าอย่างคฐาไม่มีทางปล่อยให้พลาด ต่อให้ต้องลักหลับคนเมาเขาก็ทำ เพราะคนคนนั้นมันเป็นพราว!
มือใหญ่ไม่รอช้าลูบไล้เรียวขาอ่อนของพราวที่ไม่ได้สติ ถลกกระโปรงสั้นของเธอขึ้นไปกองที่เอวเล็กคอดที่มักจะชอบกอดชอบโอบรัดเป็นประจำ ตาคมหรี่มองกางเกงซับนิ่ง ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งว่าควรหรือไม่ แต่ไอ้คฐาล่างไม่รักดี ดีดผึงขึ้นมาแล้ว มีความต้องการทางเพศแล้วคงไม่มีทางที่เขาจะหยุดมันได้ ปกติก็แทบบังคับไม่ได้ตอนนี้ก็เหมือนกัน.. 'อยากก็ต้องเอา'
สองมือจับที่ชายกางเกง ก่อนจะรั้งลงเชื่องช้าพร้อมตาที่เป็นประกายจากการเห็นแพนตี้ที่พราวสวมอยู่..ลำพังเธอก็แต่งตัวเซ็กซี่น่าเอามากอยู่แล้ว พอเห็นกางเกงชั้นในที่คลุมแค่กลีบอูมเท่านั้นแหละ ขวยมันแข็งโคตรแข็ง! ตาหรี่มองสายเส้นเล็กที่ยึดเนื้อผ้าส่วนที่ปกปิดไว้พลางกระตุกยิ้ม..
ข้อศอกสองข้างดันเรียวขาพราวให้แยกออกกว้างจนไปทับหมอนข้าง..มือใหญ่ลูบไล้ความสวยงามโดยที่ไม่ได้ถอดออกแผ่วเบา ก่อนจะโฟกัสที่หน้าอกขนาดใหญ่ของเธอที่เหล้าหกใส่วันนี้ เขาไม่ลังเลที่จะถลกเสื้อหมาแล้วรั้งบราที่สวมอยู่ลง จนเห็นหัวนมเม็ดเล็กสีชมพูอ่อนน่าดูดเลีย..
"เธอแม่ง..!!" คฐาสบถออกมาเสียงเบา มองส่วนบนและล่าง สูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ
"กูไม่ไหวล่ะ..ขอโทษนะ"
