บทที่ 109 พ่อไม่วางใจ

“ชั้นก็เป็นแบบนี้ตั้งนานแล้ว เธอยังไม่ชินหรือไง ใครมันจะไปยิ้มหน้าระรื่นอยู่ตลอดเวลาเหมือนบางคน”

ปูลวัชร ย้อนหญิงสาวด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงหน้าคนที่เจอทีไร ก็มีใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่ตลอดเวลา แม้แต่เวลาที่เคร่งเครียดก็ตามที

“แต่วายเห็นว่าช่วงหลังไม่เป็นแล้วนี่คะ วายก็เลยคิดว่า..”

“พู...