บทที่ 12 ครั้งเดียว!!!

อาจารย์คะ เดี๋ยวสิ อื้อ…”

ทันทีที่เหยียบย่างเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว หมอปูล คว้าตัวหญิงสาวเข้ามาคลอเคลีย สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ จากซอกคอ ไล่ลงมาจนถึงไหปลาร้า

“ทำไมไม่เรียกพี่ เหมือนตอนพูดกับคนอื่นล่ะ”

ชายหนุ่มขัดใจกับคำที่เธอใช้เรียกเขาว่า อาจารย์​ แทนที่จะเรียกพี่ตามที่เธอเคยคุยกับพนักงานที่ประชาสัม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ