บทที่ 3 หน้าชาจนถึงชาติหน้า

สวัสดีครับ คุณลีลาวดี เพศหญิง อายุ 19 ปี มาพบหมอด้วยอาการปวดและแสบช่องคลอด แล้วก็เริ่มมีไข้ด้วยใช่มั้ยครับ” 

หญิงสาวเอาแต่ก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเอง พยักหน้ารับเท่านั้น เธอรู้สึกหน้าเริ่มชา เพราะหมอช่างบรรยายรายละเอียดถี่ถ้วนเสียเหลือเกิน เธอไม่เคยเจอว่าหมอต้องทวนชื่อรวมถึงอายุของคนไข้ก่อนทำการตรวจรักษา

“หึ..แล้วมีอาการปวดเมื่อยหรือระบมที่อื่นอีกมั้ยครับ” 

ลีวายรู้สึกว่าใบหูเธอเริ่มร้อน เพราะเหมือนเธอจะได้ยินเสียงคุณหมอของเธอหลุดเสียงขำออกมา ก่อนจะถามอาการต่อ 

หญิงสาวกัดฟันที่จะเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของคำถาม เมื่อเห็นเพียงครึ่งหน้าเพราะมีหน้ากากอนามัยปิดช่วงปากและจมูกเอาไว้ แต่เธอก็จำได้ทันทีว่า เขาคือผู้ชายเมื่อคืน

หญิงสาวใบหน้าร้อนผ่าว เหงื่อออกฝ่ามือทั้งสองข้าง นิ้วมือเริ่มเกี่ยวพันกันไปมาจนเหมือนจะหลอมรวมเป็นนิ้วเดียวกันได้ พยายามวางเฉยเก็บอาการทำเหมือนกับไม่รู้จักเขามาก่อน

“ถ้าอย่างนั้นก็ เชิญขึ้นเตียงเลยดีกว่าครับ ผมจะได้ตรวจให้ละเอียดๆ” 

ทั้งน้ำเสียงและแววตานั้น ทำให้ลีวายเห็นภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนเข้ามาในหัว 

‘ก็ตัวเองนั่นแหละเป็นคนทำให้เป็นแบบนี้ แล้วยังจะตรวจอะไรอีก น่าจะรู้อยู่แล้วมั้ยล่ะ’

ร่างบางยังคงนั่งนิ่งไม่ยอมลุกไปขึ้นเตียงที่มีก้านเหล็กโผล่ออกมาที่มุมปลายเตียงทั้งสองข้าง เพื่อใช้สำหรับวางขาพาดขึ้น ให้หมอตรวจได้อย่างสะดวก

“เชิญค่ะ คุณลีลาวดี ไม่ต้องกลัวนะคะ หมอปูล มือเบามากค่ะ ไม่เจ็บแน่นอน” 

พยายาลในห้องตรวจเห็นหญิงสาวไม่ยอมลุกจากเก้าอี้ รีบเข้ามาช่วยพยุง พร้อมกับพูดปลอมหญิงสาวเพราะคิดว่าเธอคงกลัวหมอจะทำให้เจ็บ

‘มือเบาเหรอ ใช่มืออาจจะเบา แต่อย่างอื่นนี่ไม่เบาเลยนะ ไม่งั้นชั้นคงไม่ต้องบากหน้ามาหาหมอจนต้องเจอกันอีกครั้งหรอก เฮ้อ ยัยลีวายนะ ยัยลีวาย แกไปทำกรรมอะไรไว้กันเนี่ย ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้’ 

สุดท้ายหญิงสาวต้องจำใจไปขึ้นเตียง หยั่งขาให้คนที่ทำเธอเมื่อคืน ได้ตรวจอาการให้เธอ

มือทั้งสองข้างกำผนักวางแขนแน่นจนนิ้วซีดขาว ความร้อนผ่าวแล่นขึ้นมาจากจุดที่ถูกปลายนิ้วนั้นสัมผัส แม้จะมีถุงมือยางกั้นเอาไว้ แต่เธอก็ยังหน้าร้อนขึ้นมาอยู่ดี

“ค่อนข้างบวมแดงมากเลยนะครับ คิดว่าคงจะอักเสบ แต่ไม่ถึงกับฉีกขาดครับ ไม่ต้องกังวล เรียบร้อยแล้วครับ” 

การตรวจเสร็จสิ้น พยาบาลเข้ามาพยุงให้หญิงสาวกลับไปนั่งที่เดิม ก่อนจะออกไปจากห้องเพื่อเตรียมตัวเรียกคนไข้รายต่อไป

“เมื่อคืนรุนแรงไปหน่อยสินะ เดี๋ยวผมสั่งจ่ายยาแก้อักเสบให้นะครับ แล้วก็...ยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน ได้แล้วรีบทานทันทีเลยนะหนึ่งเม็ดแล้วก็อีกสิบสองชั่วโมงทานอีกเม็ดตรงเวลานะครับ ผมจำไม่ได้ว่าเมื่อคืนป้องกันทุกครั้งหรือเปล่า  แล้วก็...อย่าเพิ่งไปนอนกลับใครนะ เดี๋ยวจะยิ่งอักเสบไปกันใหญ่” 

ได้ยินสิ่งที่หมอหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ลีวายรู้สึกหน้าชา จนอยากเอาหน้ามุดแผ่นดินหนีไปให้ไกลๆ

สองเดือนผ่านไป มหาวิทยาลัยแพทย์ชื่อดัง

ลีวาย น้ำฟ้า และมิววี่ กลุ่มเพื่อนสนิทสามคน ที่แม้จะเป็นกลุ่มแก่นเซี้ยว เปรี้ยวซ่า แต่ก็ถือว่าเป็นคนหัวดี ทั้งสามคนสามารถสอบเข้าคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศได้

ในวันแรกของการเปิดภาคเรียน ทั้งสามคนเตรียมตัวมาถึงมหาวิทยาลัยแต่เช้า เพื่อสำรวจสถานที่โดยรอบ 

แต่ความเป็นจริงสำหรับเพื่อนสาว และเพื่อนสาวสองนั้น ต่างอยากจะมาสอดส่องนักศึกษาทั้งรุ่งเดียวกันและรุ่นพี่มากกว่า 

เพราะถึงแม้ว่าจะเป็นคณะแพทย์ที่ทุกคนล้วนเป็นหัวกะทิ แต่ความขึ้นชื่อลือชาของที่นี่คือ นอกจากเรียนเก่งกันแล้วนั้น นักศึกษาที่นี่มักจะล้วนแต่หน้าตาดี สไตล์ลูกคุณกันทั้งนั้น

“ฟ้าๆ แกดูคนนั้น หล่อมาก” 

มิววี่ คือสาวสองหนึ่งเดียวในกลุ่มเพื่อนหญิง การเปิดตัวที่มหาวิทยาลัยของเธอนั้น มาพร้อมกับชุดนักศึกษาหญิง ที่แอบซ่อนความแซ่บเอาไว้ไม่น้อย 

เพราะหลังจากรู้ข่าวว่าได้เรียนคณะที่ตั้งใจ เธอก็ได้ไฟเขียวจากที่บ้าน ได้ขึ้นเขียงเสริมไฟหน้าให้ตัวเองก่อนเป็นอย่างแรก

“ยัยมิว แกเก็บนอหน่อยได้มั้ยยะ รักษาอาการหน่อย เดี๋ยวเหยื่อก็ไหวตัวทันหรอก คิ... คิ...” 

น้ำฟ้าเหมือนจะห้ามการกระทำของเพื่อน แต่กลับกันเธอยิ่งหันมองตามคนที่เพื่อนเธอขี้ให้ดูอย่างตาไม่กระพริบ

“ทั้งสองคนน่ะ พอทีเถอะ เปิดเรียนวันแรกให้มันดีๆ หน่อยนะ หวังว่าวันนี้จะได้เจออาจารย์หนุ่มๆ หล่อๆ ไม่ใช่ศาตราจารย์สูงวัยคร่ำครึหรอกนะ” ลีวายพูดจบ 

เพื่อนทั้งสามคนต่างหัวเราะขึ้นมาพร้อมกัน เพราะความสนิทสนมรู้ใจและมีนิสัยแซบซน ขี้เล่นและซ่า เหมือนๆ กัน 

ทำให้ทั้งสามคบกันได้ยาวนานไม่เคยมีปัญหาผิดใจกันเลย

“นี่ๆ ยัยวาย แกว่าเราจะได้อาจารย์ที่ปรึกษาแบบไหน” 

มิววี่หันมากระซิบถามลีวายที่นั่งกลางระหว่างตัวเองกับน้ำฟ้า 

หลังจากจบคาบเรียนช่วงบ่าย และต่อจากนี้ ทุกคนจะได้พบกับอาจารย์ที่ปรึกษาประจำกลุ่มของพวกเธอ

“ชั้นว่ายังไงก็ขอให้ได้อาจารย์ใจดีๆ หน่อยละกัน แต่ถ้ายิ่งได้หน้าตาดีๆ หล่อๆ หุ่นดีๆ นี่ ชั้นตั้งใจปรึกษาเลยนะ” กลับเป็นน้ำฟ้าที่ยื่นหน้าเข้ามาตอบแทน

ลีวายหน้าเริ่มร้อน เมื่อได้ยินสิ่งที่น้ำฟ้าพูดถึง หมอหน้าตาหล่อ หุ่นดี ทำให้เธอกลับไปนึกถึงหมอหนุ่มหล่อ หุ่นดี ที่เธอที่เธอได้สัมผัสลอนหน้าท้องแน่นๆ ของเขาไปเมื่อสองเดือนก่อน 

“เป็นอะไรยัยวาย ทำไมหน้าแดง เป็นไข้เหรอ หรือแกยังไม่หายอักเสบ”

ลีวาย ฟาดมือเข้าที่แขนมิววี่อย่างแรง เมื่อเพื่อนพูดแซวเธอถึงเรื่องเมื่อสองเดือนก่อนที่ผ่านมา 

เรื่องที่เธอถูกหมอหนุ่มคนนั้น บรรเลงเพลงรักบนเตียง เร่าร้อน แสบซ่าน จนน้องสาวเธออักเสบจนต้องกินยารักษาอยู่หลายวัน และเธอไม่ลืมที่จะหันไปฟาดมือลงที่แขนเพื่อนอีกข้าง 

”นี่แหนะ ตัวดีเลยแก น้ำฟ้า แกไปเล่าให้มิววี่ฟังทำไมเนี่ย มันล้อชั้นไม่เลิกเลย”

“โถ่ อย่าแอ๊บเลยน่า เพื่อนกันไม่ปิดบังกัน แชร์ประสบการณ์กันไง เนอะๆ”

มิววี่ยังไม่ยอมหยุดที่จะแซวต่อ ลีวายได้แต่ถอนหายใจหนักๆ ให้กับเพื่อนสนิททั้งสองคนของเธอ

“มาแล้วๆ อาจารย์ที่ปรึกษามาแล้ว” 

เสียงดังมาจากเพื่อนนักศึกษาในชั้นที่คนที่คอยดูต้นทางอยู่ที่หน้าประตูห้องเรียน

บทก่อนหน้า
บทถัดไป