บทที่ 44 พื้นที่ปลอดภัย

บรรยากาศภายในห้อง เย็นเฉียบ แต่เงียบสงบ

หญิงสาวนอนกอดตัวเอง ขดตัวคุดคู้ ดวงตาทั้งสองข้างยังคงปิดสนิท

“พี่…ปูล…ช่วย…วาย…ด้วย”

ลีวาย กำลังเพ้อ เธอเปล่งเสียงออกจากริมฝีปาก แผ่วเบา ไร้เรี่ยวแรง

“ที่รัก พี่อยู่นี่แล้ว พี่อยู่นี่”

ชายหนุ่มนั่งเฝ้าอยู่ที่ข้างเตียงไม่ได้หายไปไหน เขาเข้าปลอบเธอทันที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ