บทที่ 74 จูบคือแบบนี้

สีหน้าแย้มยิ้มที่มุมปากบนใบหน้าของชายหนุ่ม ทำให้ลีวายยิ่งรู้สึกทั้งโมโห ทั้งโกรธ และเสียใจมากขึ้นไปอีก

เธอนิ่งเงียบ ไม่พูดต่อ จงใจไม่ตอบคำถามเขา หลงเหลือเพียงเสียงสะอื้นเล็กๆ ของหญิงสาวที่กำลังพยายามจะบังคับไม่ให้ตัวเองร้องไห้ฟูมฟายออกมา

ปูลวัชร เลื่อนตัวเองเข้าไป มือสองข้าง กดข้อมือบางเอา...