บทที่ 12 บทที่ 12 กลิ่นอายหึงหวง

บทที่ 12 กลิ่นอายหึงหวง

เช้าวันรุ่งขึ้น

มินตราค่อยๆ ประคองเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นมาอย่างเชื่องช้า แสงแดดอุ่นๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาภายในห้องนอนหรูริมหาด

ทันทีที่เรือนร่างเล็กขยับตัว ความรู้สึกระบม และอาการประท้วงจากทุกส่วนของเรือนร่างก็แล่นเข้ามา ย้ำเตือนถึง ‘พายุสวาท’ ที่ยาวนานและ...