บทที่ 16 บทที่ 16 เดินทางกลับ

บทที่ 16 เดินทางกลับ

แสงอาทิตย์ยามเช้าทอประกายสีทองผ่านร่องม่านเข้ามาในห้องหรู เสียงลมทะเลด้านนอกเบาบางลงเหลือเพียงความเงียบสงบ มินตราขยับตัวยุกยิกเบาๆ ภายใต้ผ้านวมผืนหนา ความรู้สึกเมื่อยล้าและตึงระบมไปทั่วร่างกายทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ

“อื้อ...” หญิงสาวส่งเสียงครางในลำคอเบาๆ พย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ