บทที่ 16 16

ครืด~ ครืด~

โทรศัพท์มือถือในมือสั่นสะเทือนได้จังหวะพอดิบพอดี เบอร์แปลกที่โชว์บนนั้นไม่ได้ทำให้จัสมินคิดมาก อาจจะเป็นเพราะว่าดันโทรมาในจังหวะที่เธออยากปลีกตัวออกจากตรงนี้พอดี

"ฉันขอตัวไปคุยโทรศัพท์ก่อนนะคะ" 

"ครับ" ลภัสมองการเคลื่อนไหวของคนตัวเล็กนิ่งๆ มองจนกระทั่งจัสมินทิ้งห่างออกไป

"ฮัลโหล..." ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ