บทที่ 26 26

ฝ่ามือหนากุมมือเล็กไม่ปล่อย ก่อนจะสาวเท้าพาเดินออกมาจากบริเวณนั้นพร้อมกัน 

บ่อยครั้งที่จัสมินลอบมองเสี้ยวใบหน้าของคนข้างๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้รับคำว่าชัยชนะ แต่ถือว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้รับชัยชนะโดยที่เธอไม่ต้องลงมือทำอะไรเลย 

“ที่นี่แย่มากเลย ถ้าเป็นที่โรงพยาบาลที่ผมประจำอยู่ ไม่มีวันเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ