บทที่ 30 ทัณฑ์สวาทพ่อเลี้ยง บทที่ 2

“พระเจ้า รัดฉันดีมาก...อูวว์” เรื่องหนึ่งที่อินทรยอมรับว่า ความสุขกับการอยู่บนตัวมนธิชา เขาหาจากหญิงสาวคนใดไม่ได้ หากเทียบกับที่ผ่านมา ไม่มีใครทำให้ตนถึงจุดสูงสุด ที่ว่านี้คือ สุขแบบดาวกระจาย ไร้ขอบเขต และไม่มีคำว่า พอในหัว มีแต่ทวีความต้องการไร้ลิมิต

ช่วงเวลาแห่งความสุขของมนธิชา ทำให้ชายหนุ่มพลังม...