บทที่ 74 รักลับเพื่อนรัก บทที่ 11

“ลำบากอาไร๊...แค่พาไปเปิดสมองให้โล่ง ๆ น่ะ ฉันกลัวว่าสมองของกลุ่มจะทรุด งานก็ชะงัก ไม่อยากให้เครียดน่ะ”

“อือ” จามจุรีพยักหน้า หลังจากนั้นก็นั่งมองทิวทัศน์ข้างทางโดยไม่รู้ตัวเลยว่าวิษณุพาหล่อนไปถึงไหนแล้ว กระทั่งได้ยินเสียงเรียก

“จีจี้...ถึงแล้วนะ...ตื่นสิ...จีจี้” / “อือ” หล่อนส่งเสียงในลำคอ และเม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ