บทที่ 47 ใครจะหน้าด้านเหมือนเขา

กรณ์พยักหน้าอย่างหนักแน่น ไม่มีช่องว่างให้ต่อรอง

"ฉันจะไม่กลับไป! เรื่องที่ฉันอยู่ที่นี่ ห้ามแพร่งพรายให้ใครรู้เด็ดขาด...!"

ธีระวัชเห็นเขาตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ก็ไม่พูดเซ้าซี้อีก "ฉันเข้าใจ.. งั้นนายก็รักษาตัวด้วย ถ้ามีอะไรก็รีบบอกพวกเราล่ะ"

กรณ์โบกมือไล่ให้พวกเขารีบไป วันวิสาถอนหายใจอย่างจำยอม เดินไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ