บทที่ 25 คำเตือนของอนาวิน

บรรยากาศในห้องทำงานของหอศิลป์อบอวลไปด้วยความเงียบสงบหลังจากช่วงเวลาอันวุ่นวายของการจัดเตรียมพื้นที่นิทรรศการรอบเช้าผ่านพ้นไป

แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านบานกระจกใสเข้ามาทอดเงายาวบนพื้นปูนเปลือย

ทว่าความอบอุ่นของแสงแดดนั้นกลับส่งไปไม่ถึงหัวใจของคนที่กำลังนั่งจมดิ่งอยู่กับความสับสน

พลอยไพลินนั่งเหม่อลอยอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ