บทที่ 5 แวะโรงแรม

หลังจากที่เฮเลนถูกไวท์อุ้มออกมาทางหลังบ้านโดยที่ไม่มีใครทันสังเกตเห็น ซึ่งเป็นทางเดียวกันกับที่พวกเขาใช้แอบเข้ามาในบ้านโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว เพราะเฮเลนสั่งห้ามไม่ให้พวกเขาสองคนลงจากรถพวกเขาจึงจำเป็นต้องคอยดูอยู่ห่างๆ ไม่ให้คนตัวเล็กรู้

"อะ อื้ม เฮเลนร้อน อื้อ พี่ไวท์ขาช่วยเฮเลนด้วย!" เสียงหวานครางแผ่วปนเสียงหอบเล็กๆ ร่างบางกระสับกระส่ายด้วยความร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูกหลังจากที่ถูกไวท์วางร่างบางลงไปบนเบาะหลัง

ภายในร่องสวาทมันทั้งร้อนและคันยิบๆ จนเด็กสาวต้องขยับขาเบียดกันไปมาเพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่มี แต่ทว่ามันก็ไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มที่มีอยู่หายไปมิหนำซ้ำกลับยิ่งทำให้ความต้องการของเฮเลนพุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมไปอีก

"เอายังไงดีวะ ดูท่ายาของมันแม่งแรงซะด้วยซิ" ไวท์หันไปถามความเห็นของแบล็คอย่างร้อนรนเพราะสีหน้าของเจ้าหญิงน้อยของพวกเขาดูทรมานมาก

"กูว่าตอนนี้กลับบ้านก่อน เรื่องอื่นค่อยว่าทีหลัง" แบล็คตอบจบ เขาก็รีบออกรถมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์โดยทันที

"อื้อ น้ำ เฮเลนอย่างได้น้ำ พี่ไวท์ช่วยเฮเลนด้วย อื้อ" เด็กสาวครางบิดตัวไปมา เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ทำอะไรเธอจึงเลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นมาบีบเค้นหน้าอกของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็ลูบไล้เนินเนื้อที่กำลังฉ่ำแฉะอยู่ใต้เนื้อผ้าอย่างไม่อาย

"อดทนไว้นะครับคนเก่ง เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว" ไวท์พูดปลอบพลางลูบมือเบาๆ ที่หัวของเฮเลน

"มะ ไม่ไหว เฮเลนทนไม่ไหวค่ะ อื้อ มะ มันร้อนไปหมดแล้ว!" ใบหน้าสวยเริ่มปรากฎเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมออกมาจนชุ่มโชกทั้งที่แอร์รถถูกปรับลดลงมาจนต่ำที่สุดแล้ว ร่างบางกระตุกตัวเกร็งอยู่บ่อยครั้งจนไวท์กลัวว่าเธอจะช็อคตายไปซะก่อนที่จะถึงคฤหาสน์

"ไอ้แบล็คกูว่าคุณหนูไม่ไหวแล้วว่ะ" ผิวขาวละเอียดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงเกือบทั้งตัว คนตัวเล็กพยายามจะถอดเสื้อแจ็คเก็ทออก

"งั้นกูว่าเราพาคุณหนูแวะโรงแรมข้างหน้าก่อนแล้วกัน บางทีถ้าคุณหนูได้อาบน้ำก็อาจจะดีขึ้น" แบล็คหันกลับมาพูด ก่อนที่จะหันกลับไปมองถนนอีกครั้ง เพราะเขาเองก็เป็นห่วงเฮเลนเหมือนกัน ยิ่งเธอเป็นแบบนี้เขายิ่งได้แต่โทษตัวเองที่ดูแลเธอได้ไม่ดี และมันก็เป็นความรู้สึกเดียวกันกับที่ไวท์มีอยู่ในตอนนี้

"อืม กูเห็นด้วย"

หลังจากที่ตกลงกันแล้ว แบล็คขับรถต่อมาอีกไม่เท่าไหร่เขาก็เจอโรงแรมข้างทางซึ่งแน่นอนมันคือโรงแรมม่านรูด แต่ในเวลานี้คงมัวแต่เลือกไม่ได้แล้ว แบล็คจึงตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าไป ก่อนจะเลือกขับเข้าไปจอดในห้องว่างห้องหนึ่งที่อยู่ริมสุดทางเดิน

เด็กที่คอยดูแลเวลามีแขกเข้าพักก็รีบวิ่งมาปิดม่านพร้อมกับไขประตูห้องให้ โดยไม่ได้สนใจเลยว่าแขกที่เข้ามาพักจะมีพฤติกรรมอย่างไร เพราะสำหรับเด็กหนุ่มแค่สองหนึ่งเป็นอะไรที่เบสิคสุดๆ แล้ว

"ชั่วคราวหรือค้างคืนครับ?"

"ค้างคืน"

"800 ครับ จะรับเบียร์ไหมครับ"

"ไม่ แล้วขอความเป็นส่วนตัวนะ ที่เหลือทิป" แบล็คยื่นแบงค์พันให้สองใบ ซึ่งเด็กหนุ่มเข้าใจได้ทันทีว่าเขาเองควรจะไปได้แล้วและไม่ต้องกลับมาอีก ซึ่งจากที่เห็นเด็กหนุ่มก็รู้ได้ทันทีว่าเด็กสาวคนนั้นโดนยาปลุกเซ็กส์มา แต่ที่ไม่เข้าใจคือสองคนที่พามาก็หล่อแถมรวยมากทำไมต้องใช้ยาด้วยก็ไม่รู้ แต่เงินทิปที่ได้มาก็มากเพียงพอที่จะทำให้เขาไม่อยากรู้แล้ว

ไวท์อุ้มเฮเลนออกมาจากรถแล้วก็รีบพาเด็กสาวไปที่ห้องน้ำ เขาวางตัวเธอลงไปนอนในอ่างอาบน้ำ ก่อนจะเปิดน้ำใส่อ่างทันที

ซู่! ซู่!

น้ำในอ่างท่วมสูงขึ้นมาถึงระดับไหล่ของเฮเลนทำให้ชุดเดรสตัวบางแนบติดผิวของเด็กสาว ก่อนจะเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งที่นูนเด่นขึ้นมาท้าทายสายตาของเขาจนต้องเบือนสายตาหนี

เขาไม่ใช่ผู้ชายบริสุทธิ์ที่จะไม่เคยเห็นผู้หญิงอยู่ในสภาพแบบนี้ แต่ที่ไม่อยากมองเพราะกลัวว่าตัวเองจะอดใจไม่ไหว

"คุณหนูเป็นยังไงบ้างวะ? เชี่ย!" แบล็คถามหลังจากที่เดินเข้ามาเห็นเฮเลนในสภาพน่าอาย ก็รีบเบนสายตามองเพดานไปอีกคนหนึ่ง

"ยังไม่ดีขึ้นเลยว่ะ"

"ฮึก เฮเลนไม่หวแล้ว มันร้อน อื้อ.. ช่วยเฮเลนด้วยนะคะ.." แล้วอยู่ๆ เฮเลนก็ลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำ จนทุกอย่างมันชัดเจนเต็มตาบอดี้การ์ดหนุ่มทั้งสองคนอย่างเลี่ยงไม่ได้

เด็กสาวก้าวออกจากอ่างอาบน้ำด้วยสภาพที่เรียกเลือดกำเดาสุดๆ จนไวท์ต้องรีบจับตัวเธอเอาไว้

"คุณหนูจะไปไหน?" ไวท์ถาม หลังจากที่เฮเลนพยายามจะสะบัดตัวให้หลุดจากมือของเขา

"อื้อ ปล่อยเขานะ เฮเลนจะไปหาคนช่วย เฮเลนไม่ไหวแล้ว.. ฮึก!" มือเล็กๆ ทุบอกของไวท์อย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ด้วยแรงที่มีเพียงเท่านั้นมันไม่ได้ทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มที่ผ่านการฝึกมาอย่างหนักจะรู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย

ไวท์ดึงคนตัวนิ่มมากอดเอาไว้เพื่อให้เฮเลนสงบสติอารมณ์ แต่กลายเป็นเขาเองนี่แหละที่จะแย่ เพราะทุกสัดส่วนของเฮเลนมันบดเบียดกับตัวเขายามที่คนตัวเล็กสะบัดดิ้น

"เอาไงดีล่ะ ขืนเป็นแบบนี้คุณหนูแย่แน่ๆ"

"กูว่ามันคงจะเหลือแค่วิธีเดียวแล้วล่ะ"

"วิธีอะไรวะ?"

"เออนะ เดี๋ยวมึงอุ้มคุณหนูไปนอนที่เตียงก่อนละกัน!" แบล็คออกคำสั่ง ส่วนไวท์ก็พยักหน้ารับถึงไม่รู้ว่าวิธีที่แบล็คพูดถึงคือวิธีอะไร แต่เขาก็พร้อมจะทำตามถ้าเจ้าหญิงตัวน้อยจะดีขึ้น

เฮเลนถูกวางลงบนไปเตียงนุ่มๆ ร่างบางยังดิ้นและขัดขืน

"ถอดเสื้อคุณหนูออกเร็ว"

"ทำไมต้องถอดวะ?"

"ต้องช่วยคุณหนูปลดปล่อย" ทันทีที่ได้ยินคำตอบ ใบหน้าขาวของไวท์ก็ขึ้นสีแดงขึ้นมาทันที

"เราจะทำแบบนี้จริงๆ เหรอวะ?" ไวท์หันไปถามแบล็คที่ตอนนี้กำลังใช้ความคิดอย่างหนัก

"แล้วมึงมีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ ถ้าไม่มีมึงก็รีบช่วยทำให้คุณหนูปลดปล่อยซะจะได้สลบไปเอง" แบล็คเองก็เครียดไม่ต่างกับอีกคน เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าเฮเลนจะเข้าใจสิ่งที่พวกเขาทำลงไปหรือไม่ บางทีเฮเลนอาจจะมองว่าพวกเขาเป็นคนฉวยโอกาสก็ได้ และที่หนักกว่านั้นคือพวกเขาอาจจะตายเพราะบังอาจล่วงเกินลูกสาวเจ้าพ่อมาเฟียก็ได้

"เอาวะ แค่ช่วยปลดปล่อย" ไวท์สูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนที่เขาจะเริ่มถอดชุดที่เปียกชื้นออกจนเผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่ขาวนวลเนียนน่าสัมผัสภายใต้บราสีขาวตัวบางที่ปกปิดความอลังการไว้เกือบไม่อยู่ และบีกินี่ตัวจิ๋วที่ปกปิดรอยแยกที่อวบอูมเอาไว้

"ทำไมถึงใส่แบบนี้วะ?" แบล็คถึงกับส่ายหัวเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเลือกใส่ชุดชั้นในแบบล่อแหลม ทั้งๆ ที่มันไม่ได้เอาไปโชว์ใครสักหน่อย

"อื้ม พี่ไวท์ขา ช่วยเฮเลนที เฮเลนไม่ไหวจริงๆ นะคะ" เฮเลนครางหวิวอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร ใบหน้าขึ้นสีแดงซ่านทั้งเขินทั้งอายที่พูดไปแบบนั้น แต่เพราะตอนนี้เธอควบคุมอะไรไม่ได้แล้ว ยิ่งไฟปรารถนาที่กำลังลุกโหมอยู่ภายในกายกำลังคุกรุ่น เธอยิ่งต้องการร่างกายพวกเขามากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ

"ใจเย็นๆ นะครับ" มือไม่ที่ลนลานไม่สมกับเป็นเสือผู้หญิงของทั้งคนคู่ยิ่งทำให้คนตัวเล็กรำคาญนัก

"ร้อนมาก ฮึก! มันร้อนตรงนี้มากๆ เลยคะ อื้อ!" เฮเลนเอามือลูบไล้ตามร่างกายพร้อมกับเกี่ยวบราที่ใส่อยู่ออกไปจนเผยให้เห็นยอดอกตูมสีชมพูระเรื่อกำลังแข็งเป็นไต ส่วนมืออีกข้างก็ถูไถไปกับเนินสามเหลี่ยมอวบอิ่มอย่างไม่อายสายตาของสองหนุ่มที่กำลังฝืนตัวเองอย่างหนัก

"เอาวะ! รีบช่วยคุณหนูเถอะ สงสัยคุณหนูจะไม่ไหวแล้วจริงๆ" เสียงของแบล็คสั่นมาก พอๆ กับมือหนาที่ใช้กระตุกบีกินี่ตัวจิ๋วออกไปจากร่างของคนตัวเล็ก เผยให้เห็นกลีบกุหลาบอวบอูมสีชมพูที่ยังคงปิดสนิทอยู่เพราะยังไม่เคยมีใครได้ล่วงล้ำมาก่อน

กลุ่มเส้นไหมสีดำอ่อนๆ ที่ปกคลุมอยู่รอบๆ ต่างก็ลู่เรียบแนบติดไปกับเนินอวบ หยาดน้ำหวานสีใสทยอยแทรกซึมออกมาตามรอยแยก กลิ่นกายสาวช่างยั่วยวนจนสองหนุ่มหล่ออยากจะใช้ลิ้นร้อนไปสัมผัสชิมรสชาติความหวานใจจะขาด

"อื้อ พี่แบล็คกับพี่ไวท์ช่วยเฮเลนด้วยค่ะ อือ เฮเลนไม่ไหวแล้ว" เด็กสาวเอื้อมไปจับมือของคนทั้งคู่เอาไว้ เพราะนอกจากความร้อนที่ทรมานแล้ว ในหัวของเฮเลนยังมีภาพที่จินตนาการในระหว่างที่พิงกี้เล่าประสบการณ์เสียวอยู่ด้วย

"เฮเลนอยากโดนพวกพี่รุมเอาค่ะ" เสียงสั่นเครือช่างแผ่วเบา เธอไม่รู้ว่าทั้งสองคนจะได้ยินไหม แต่เธออยากได้แบบนั้นจริงๆ