บทที่ 36 พี่ใหญ่พูดถูก

“มีความสุขขนาดนั้นเลย?”เจียงเฟยหยาเงยหน้าขึ้นจากงานเอ่ยถามน้องสาม

คนที่นอนเอื่อยอยู่ข้างโต๊ะทำงานเด้งตัวขึ้นนั่ง หันสายตามองเจียงเฟยหยา“มาก”ลากเสียงตอบกลับยาวก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอีกประโยค“พี่ใหญ่ไม่เห็นสีหน้าผู้อาวุโสคนนั้นหรือ ? ซีดอย่างกับไก่ต้มสุก”

“ไก่ต้มสุก ?”

“ก็ไก่ที่ถูกนำไปตุ๋นจนเปื่อยยุ่ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ