บทที่ 43 ข้าไม่เชื่อ

“สบายใจขึ้นแล้วใช่ไหม ?”ไป๋ซีห่าวเอ่ยถามเจียงรั่วอี้หลังหญิงสาวผละกายออกห่าง

“ข้าไม่เป็นอะไรแล้วขอบใจท่านมากนะ”

“ด้วยความยินดี ปกติข้าก็มักจะทำหน้าที่ปลอบเข้าอยู่เป็นประจำ”มุมปากชายหนุ่มหยักขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“ล้อข้าเล่นใช่ไหม ? พอรู้ว่าข้าจำเรื่องที่เกี่ยวกับท่านไม่ได้ก็เอาใหญ่เลยนะ”เจียงรั่วอี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ