บทที่ 90 สหายเดินทางที่ไม่อยากข้องเกี่ยว [2]

คำพูดเอ่ยเตือนของสหายทำให้คนพูดหันสายตามองไปทางตระกูลกู้และหลานก่อนจะพบว่าทั้งสองคนกำลังจ้องมองพวกเขาอยู่

พอเห็นสายตาที่มองมากลุ่มคนที่กำลังพูดถึงคนนั้นคนนี้ถึงกับสะดุ้งโหยงแยกกันไปคนละทิศละทางราวกับผึ้งแตกรังก้าวเร็ว ๆ ขึ้นรถม้าของบ้านตนเองไป

เพราะไม่ได้มีเพียงตระกูลใหญ่ทั้งสี่เท่านั้นที่ต้องเดิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ