บทที่ 73 จะเอายังไง

“คริสติน่า”

เธอพึมพำออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ทำไมเธอไม่คิดอะไรให้เยอะกว่านี้หน่อยนะ แย่แล้ว! สาริศาได้แต่ร้องในใจ พยายามฝืนไม่ให้ตัวเองหลับ กองคาราวานเดินทางได้ไกลเพียงใดแล้ว สาริศาไม่อาจรู้ได้  สติของเธอเลือนรางเต็มที การเดินทางยังดำเนินอยู่ต่อไปอีกราวสองชั่วโมงถึงหยุดพัก หญิงสาวอยากลงยืนบ้างหรือเดินบ้...