บทที่ 4 ตอนที่ 4 พึมพำ แต่ชัดเจน

ตอนที่ 4 พึมพำ แต่ชัดเจน

“อย่าไปนะคะหมอภูมิ ฮือ…ฉันผิดไปแล้ว!”

วีล่าวิ่งเข้ามาหาเขาทันที แต่หมอภูมิหันไปหาบอร์ดี้การ์ด พวกเขาวิ่งเข้ามาจับตัวดาราสาวเอาไว้ทันที 

“ปล่อยฉันนะ หมอภูมิ วีล่าผิดไปแล้วค่ะ ฉันก็แค่อยากขู่คุณเท่านั้น อย่าทิ้งฉันไปเลยนะคะ ได้โปรดเถอะ”

“ผมรู้ว่าคุณไม่กล้ามาที่นี่คนเดียวแน่ ถ้าไม่มีคนสั่งให้มา แต่การที่จะมาทำให้ผมวุ่นวายแบบนี้ คุณก็ควรจะรู้ว่า ทุกอย่างมันมีราคาที่ต้องจ่าย”

“ไม่นะคะ ไม่นะหมอภูมิ! ไม่นะวีล่าผิดไปแล้วค่ะ หมอคะยกโทษให้วีล่าด้วย อย่าไปนะคะ”

สายตาเยือกเย็น ไม่ได้รู้สึกสงสารเธอสักนิด สำหรับเขาแล้ว จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า การนอนกับเธอเพียงครั้งเดียวในตอนนั้น เพื่อแลกกับการเป็นพรีเซ็นเตอร์ซึ่งเธอเป็นคนเสนอมาเอง ความรู้สึกมันเป็นยังไง เพราะเขาไม่ได้นึกใส่ใจ กับการนอนกับผู้หญิงอย่างเธอมากขนาดนั้น

“พาตัวเธอไปสงบสติอารมณ์ แจ้งต้นสังกัดให้มารับตัว แล้วรอฟังการตัดสินที่จะตามไป”

“ไม่… ไม่นะหมอภูมิ อย่าทำแบบนั้นนะคะ หมอคะ!”

บอร์ดี้การ์ดลากตัวเธอออกไปแล้ว ภูวินทร์ได้แต่ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายอีกครั้ง และรีบเดินกลับเข้าไปข้างใน โดยไม่ตอบคำถามนักข่าว ที่รุมถามเขาเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับดาราสาวเลย แม้แต่คำถามเดียว

“ถ้าพวกคุณยังถามมากเรื่องอีก ผมจะให้คนเชิญออกจากงานทันที และจะให้ทนายส่งจดหมาย ไปเตือนที่ต้นสังกัดของพวกคุณ อย่าลืมนะว่าวันนี้ พวกคุณทุกคน ลงทะเบียนเอาไว้ก่อนเข้ามาในงาน ผมมีข้อมูลของพวกคุณหมดทุกคน หลีกไป!”

นักข่าวไม่กล้าเถียงเขาเลยแม้แต่คนเดียว ใครจะไม่รู้ถึงความโหดของภูวินทร์บ้าง ในโลกธุรกิจนี้ถ้าเขาไม่เจนจัดและเด็ดขาดมากพอ ก็คงจะก้าวมาอยู่แถวหน้าด้วยอายุยังน้อยแบบนี้ไม่ได้  แม้ว่าในฐานะศัลยแพทย์ เขาจะเก่งระดับที่หาคนเปรียบเทียบยาก และเอาใจใส่ผู้ป่วยของตัวเองมากก็ตาม

ห้องเจ้าสาว

ว่าที่เจ้าบ่าวเข้ามาหาเธอ พร้อมกับเปลี่ยนชุดใหม่เป็นชุดไทยที่เข้ากันกับชุดงานหมั้นในวันนี้ พร้อมกับถือช่อดอกไม้ช่อใหม่ ซึ่งเป็นช่อดอกกุหลาบและคาเนชั่นสีอ่อน ซึ่งเป็นดอกไม้โปรดของเธอ เข้ามามอบให้เธออีกครั้ง

“ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้วุ่นวาย เมื่อกี้นี้คุณไม่ทันรับดอกไม้ ผมก็เลยเปลี่ยนช่อใหม่มาให้ ตอนนี้ผมพร้อมแล้ว ไปกันเถอะ…”

เขาแอบเห็นสีหน้าเธอแดงระเรื่อเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไร พึ่งจะรู้ว่าคู่หมั้นของเขาสวยและน่าดึงดูดใจมาก แต่แล้วยังไงล่ะ เธอก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นผู้หญิงที่สวยกว่านี้เมื่อไหร่ล่ะ คนอย่างเขาไม่มีทางหวั่นไหวกับผู้หญิงสวยหรอก

“เชิญครับ เอ่อ….”

เขาชำเลืองไปมองหน้าแม่ตัวเอง เพื่อให้เธอช่วย เพราะเขายังจำชื่อเจ้าสาวไม่ได้ เมื่อได้ยินก็รีบหันมาพร้อมกับยิ้มให้เธอเล็กน้อย

“น้องเฟรย์”

“ไปกันเถอะครับ น้องเฟรย์”

“ขอบคุณค่ะคุณหมอภูวินทร์”

เขายื่นมือออกมารับเธอ เพื่อพาเดินไปที่ห้องทำพิธีหมั้น ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยสื่อมวลชน เมื่อทั้งคู่เดินเข้ามา ภูวินทร์ก็เริ่มแปลกใจ เพราะบางคนในห้องนี้ เขาไม่ได้เป็นคนเชิญ เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเจ้าบ่าว ที่หันไปมองบอร์ดี้การ์ด เฟรย์ก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และเมื่อหันไปมองตามเขา ก็เห็นผู้หญิงหลายคน ที่ยืนอยู่ในงานก็นึกขำออกมาเบา ๆ และอดไม่ได้ ที่จะพูดพึมพำออกมา เพื่อให้เขาได้ยินแค่คนเดียว

“หนึ่ง… สอง สาม สี่ หึ! ยอดไปเลย ยังมีซุกไว้อีกกี่คนกันแน่นะ”

เมื่อได้ยินเจ้าสาวพึมพำ แต่กลับชัดเจน เขาก็หันไปถามเธอทันที รอยยิ้มเหยียดเล็กน้อย และสายตาดื้อดึงนั่น ทำให้หัวใจของเขาสั่นวูบวาบไปโดยไม่รู้ตัว เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน หรือเป็นเพราะว่าเหนื่อย ที่พึ่งไปจัดการเรื่องวุ่นวายที่ดาดฟ้ามากันแน่ ถึงได้รู้สึกหายใจผิดปกติแบบนี้

“คุณบ่นอะไรน่ะ รีบเดินไปแล้วนั่งทำพิธีเถอะ”

“คุณนี่ยอดไปเลยนะคะคุณหมอ แค่งานหมั้นงานเดียว แต่มีผู้หญิงของคุณมาร่วมเกือบครบโหล”

“นี่คุณ…”

ภูวินทร์เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ศินีนารถรู้เรื่องของเขามากแค่ไหน เมื่อเธอเริ่มหันไปนับจำนวนผู้หญิงที่เคยนอนกับเขา ซึ่งพากันมาในงานหมั้น โดยที่เขาไม่รู้มาก่อน

‘ไม่เบาเลยนี่ ก่อนหน้านี้เธอคงจะสืบเรื่องของฉันมาบ้างแล้ว ถึงได้รู้จักพวกเธอ หลังจากนี้ไปคงไม่ใช่คู่หมั้นที่ว่าง่ายสินะ’

เมื่อทั้งสองคนมานั่งที่โต๊ะสวมแหวน พิธีกรในงานก็เริ่มแนะนำตัวคู่บ่าวสาว ญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองคนมานั่งตามตำแหน่ง และก็ถึงเวลาที่พิธีกรจะประกาศ

“ตอนนี้ก็ได้เวลาฤกษ์งามยามดีแล้วนะครับ ขอเชิญเจ้าบ่าว สวมแหวนหมั้นให้กับเจ้าสาวได้เลยครับ”

เมื่อภูวินทร์ดึงกล่องแหวนที่วางในพานขึ้นมาเปิด ก็ต้องตกใจ เพราะแหวนที่อยู่ในนั้น ไม่ใช่แหวนหมั้น แต่ว่าแหวนทับทิมราคาถูก ซึ่งสลักชื่อย่อ KS เอาไว้

“นี่มันอะไรกันภูมิ! แหวนหมั้นที่แม่ให้แกไว้ ไปไหนแล้วล่ะ”

“คือผม…”

เพี๊ยะ!

เฮือก…..

“เฟรย์! ทำอะไรน่ะลูก”

ฝ่ามือบางฟาดไปเต็มแรงที่หน้าของคู่หมั้นหนุ่ม จนเขาตกใจจนได้สติ

“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่ได้มีเวลาว่าง มานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”