บทที่ 6 ตอนที่ 6 อย่านะคะ!
ตอนที่ 6 อย่านะคะ!
“แต่ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว ในวินาทีที่คุณตัดสินใจตบหน้าผม และประกาศยกเลิกงานหมั้น หุ้นที่ร่วมกันของสองบริษัท ก็เริ่มดิ่งลงประมาณ 10% หากว่างานหมั้นในวันนี้ต้องถูกยกเลิก อีกไม่เกินสามเดือน บริษัทของคุณพ่อคุณ น่าจะเข้าขั้นวิกฤติ เพราะหุ้นส่วนจะเริ่มหมดความน่าเชื่อถือ และก็จะเริ่มทยอยขายหุ้นทิ้ง”
“คุณจงใจจะใช้เรื่องนี้มาขู่ฉันเหรอคะ”
“ผมเปล่านะศินีนารถ เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ผมต้องขอโทษคุณ ที่จัดการไม่รอบคอบ ปล่อยให้คนนอกเข้ามาวุ่นวายในงานหมั้นของเรา แต่ผมสัญญาได้เลยว่าหลังจากนี้ จะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก แต่งานหมั้นนี้ ยังไงเราสองคนก็ยกเลิกไม่ได้แล้ว”
“คุณหมายความว่ายังไง คุณหมอชอบฉันเหรอคะ”
พรึบ!
ภาวินทร์หันมา และยื่นหน้าเขาเข้าใกล้จนลมหายใจรดที่แก้มของเธอ เฟรย์ตกใจจนรีบหลบสายตาของเขา หัวใจเธอเต้นแรงจนควบคุมไม่ได้ เมื่อใบหน้าของหนุ่มหล่อ สามีในฝันของสาว ๆ อยู่ใกล้แค่ลมหายใจกั้น
“คุณ… จะทำอะไร”
“แค่นี้ก็ตกใจแล้วเหรอครับคุณคู่หมั้น นี่ถ้าต้องเข้าห้องหอจริง ๆ ไม่เป็นลมไปก่อนจะส่งตัวเลยเหรอ”
“ฉันไม่ได้อ่อนแอแบบนั้นนะ ฉัน…เฮือก!!”
เขายื่นหน้าเข้ามาจนชิดเธอ เฟรย์พยายามหายใจเพื่อเรียกสติ เขาหล่อจนเธอลืมหายใจ และไม่คิดว่าจะถูกประชิดตัวเร็วแบบนี้ เสน่ห์ของภูวินทร์เป็นสิ่งที่เธอต้านไม่ไหว ต้องยอมรับว่า เธอแพ้เขาในเรื่องนี้จริง ๆ
“งั้นถ้าผมจะหอมแก้ม คุณก็ไม่กลัวสินะ”
“ฉัน!”
ฟอด….
เขาไม่ได้จะขู่ แต่ทำจริง ๆ เมื่อจมูกคมหันมาสูดเข้าไปเต็มที่ แก้มนวลของเธอที่ถูกเขาหอม เริ่มร้อนขึ้นมา เฟรย์นั่งตัวแข็งทื่อ รับไม่ทันเมื่อถูกรุกจากว่าที่เจ้าบ่าว
“อะไรกัน แค่นี้ก็ตกใจแล้วเหรอ ตอนทำพิธีหมั้น จะถูกทำมากกว่าหอมอีกนะ ถ้างั้น… ทำต่อนะ”
เขายื่นหน้าออกมา และกำลังจะประกบปากไปที่ริมฝีปากอิ่มตรงหน้า เมื่อเขาทาบริมฝีปากลงไปแตะ เธอก็ผลักเขาออกทันที
พรึบ!
“อย่านะคะ!”
ภูวินทร์ตกใจและแอบเสียดาย อีกนิดเดียวเท่านั้นเอง เขาเองก็ไม่คิดว่าจะทำแบบนี้กับเธอ แต่คงเพราะสีหน้ายั่วเพราะความดื้อ จมูกเชิดที่ดูดื้อรั้นนั่น ทำให้เขานึกอยากจะเอาชนะ ตอนนี้เขาเห็นเธอหน้าแดงก่ำด้วยความอาย เมื่อถูกเขาหอมแก้มไป ไม่คิดว่าแก้มเธอจะหอมจนทำให้เขาเผลอตัวขนาดนี้
“ช้าหรือเร็ว เราก็ต้องทำอยู่แล้ว น้องเฟรย์ครับงานหมั้นวันนี้ถ้าถูกยกเลิก คนที่เดือดร้อนไม่ใช่ผม และบริษัทของผม แต่เป็นพวกคุณที่ต้องการแต่งงานเพื่อธุรกิจ คิดให้ดีนะ”
เฟรย์เองก็รู้ว่า เรื่องการแต่งงานนี้ เกิดขึ้นเพราะสองตระกูลต้องการทำธุรกิจร่วมกัน แต่ก่อนหน้านั้นพี่สาวของเธอกับภูวินทร์ เคยคบหากันมาก่อน แต่เพราะพี่สาวของเธอ ทนความเอาแต่ใจ เย็นชาและเจ้าชู้ของภูวินทร์ไม่ไหว เลยหนีไปแต่งงานกับคนอื่นแทน
“เราไม่มีเวลาแล้วนะ”
“คุณจะจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ยังไง”
“ผมรับรองได้เลยว่า จะไม่มีแมลงหรือหนูท่อตัวไหน มาทำให้คุณวุ่นวายอีกหลังจากนี้ และจะเป็นคู่หมั้นที่ดีให้คุณ ตามที่คุณต้องการ”
“ฉันไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ สำส่อน และนอนกับผู้หญิงไม่เลือกหน้าอย่างคุณ”
“ผมมั่นใจว่าตัวผมสะอาดพอ และจัดการทุกอย่างก่อนที่จะเข้าพิธีหมั้นเรียบร้อยแล้ว อย่างน้อยก็หลังจากนี้ จะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก"
เฟรย์เริ่มลังเลใจ ไม่ใช่เพราะเธอคล้อยตามเขา แต่กำลังคิดถึงบริษัทของคุณพ่อ หากว่าเธอเอาแต่ใจตัวเอง และยกเลิกงานหมั้นในวันนี้ คนที่เดือดร้อน แน่นอนว่าต้องเป็นครอบครัวของเธอ ซึ่งเขาไม่เดือดร้อนอยู่แล้ว
‘ถ้าหากว่าฉันเก่งมากกว่านี้ ก็คงไม่ต้องยอมเขาเหมือนวันนี้ ถ้าฉันมีความรู้เรื่องบริหารและการซื้อขายหุ้น ฉันจะไม่มีทางยอมให้ตัวเองมาถึงทางตันแบบนี้’
“คุณทำอะไรคะ”
ภูวินทร์นั่งลงที่พื้นข้างเตียง และดึงมือของเธอมาจับเอาไว้พร้อมกับสบตาเธออีกครั้ง
“น้องเฟรย์ครับ พี่ขอโทษที่ทำให้งานหมั้นของเราในวันนี้วุ่นวาย จนทำให้เฟรย์ไม่พอใจ แต่พี่รับรองว่าจากนี้ไป จะไม่มีเรื่องวุ่นวายแบบนี้ ออกไปกับพี่ จัดการเรื่องงานหมั้นนี้ให้จบ ทำหน้าที่ลูกให้สมบูรณ์ได้มั้ยครับ”
สายตาของเขาจริงจังและดูอ่อนโยนลง เมื่อคุยกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนลง เฟรย์ใจอ่อนยวบลงทันที ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่รู้จักเขา เฟรย์เองก็แอบชอบเขามาตลอด เพียงแต่ว่าก่อนหน้านี้ เธอชื่นชมเขาในฐานะแฟนของพี่สาว เพราะเธอไม่มีสิทธิ์คิดไปมากกว่านั้น ก็เท่านั้นเอง
“พี่สัญญาว่าหลังจากนี้ จะทำหน้าที่คู่หมั้นให้ดีกว่านี้ หมั้นกับพี่นะครับเฟรย์”
ใบหน้าหญิงสาวร้อนผ่าว ราวกับถูกเขาขอแต่งงาน ทั้ง ๆ ที่เธอเองก็รู้ว่างานหมั้นวันนี้ เป็นแค่งานหมั้นเพื่อสานสัมพันธ์ทางธุรกิจเท่านั้น แต่เพราะเป็นภูวินทร์ เธอจึงยอมรับ
“ก็ได้ค่ะ หวังว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้อีกนะคะ”
“พี่พูดคำไหนคำนั้น ไปกันเถอะครับ ญาติผู้ใหญ่และพ่อแม่ของเรากำลังรออยู่”
“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณหมอภูวินทร์”
