บทที่ 99 99

99

“แกจะมาหรือไม่มาอยู่ที่ตัวแกเองต่างหาก” กรวรรณพูดพลางก็ดื่มกาแฟที่เหลือจนหมดแก้ว “ไม่รู้ฉันคิดไปเองหรือเปล่า กาแฟแก้วนี้อร่อยสู้กาแฟที่ไต้หวันไม่ได้”

คำว่าไต้หวันทำให้ขวัญชีวาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงฌอน ป่านนี้ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะออกจากโรงพยาบาลหรือยัง เมื่อเช้าเธอเกือบจะแวะเข้าไปหาที่โรงพยาบาลแล้ว แต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ