บทที่ 31 ( 30 ) เจอกัน

เวลาต่อมา

พิงค์นั่งทนปวดหัวจนผล็อยหลับไปด้วยความเพลีย ก่อนจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะได้ยินเสียงกุกกักอยู่ข้างหู

“อือเดียร์ เดียร์” พิงค์เรียกหาเพื่อนสนิทเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมอง แต่กลับพบว่าคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอไม่ใช่เดียร์แต่เป็นคราม เขามองหน้าของเธอพร้อมกับยิ้มทั้งน้ำตา “คุ...