บทที่ 31 หายเจ็บหรือยัง2

วันต่อมา…

จากที่บอกคนตัวเล็กว่าแค่พักสายตาแต่รามกลับหลับไม่ตื่นเลยตั้งช่วงเย็นของเมื่อวาน ริศาปลุกเท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมตื่นจนต้องปล่อยให้นอนต่อไปถึงเช้าโดยที่ตัวเองก็เข้ามานอนอยู่ข้างๆเขา ท่าทางจะเพลียอย่างที่บอกจริงๆ

“พี่รามค่ะ”

“อืม~” รามลืมตาตื่นมาเพราะถูกปลุกโดยเสียงหวานที่ตื่นก่อนเขาอยู่นานแล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ