บทที่ 67 ไม่มีวันออกไปจากชีวิตเธอ2

“มันคือความสารเลวของพี่…พี่มันเล…อื๊อ~~~” คำพูดของเธอขาดหายลงไปในลำคอทันทีที่ถูกริมฝีปากหนากดกระแทกลงไปจูบอย่างบ้าคลั่งและรุนแรง ทุกอย่างที่เขาอดกลั้นมามันได้สิ้นสุดลงแล้วเมื่อเจอกับคำด่าทอของเธอ รามในตอนนี้นั้นยิ่งกว่าเสือร้ายที่กำลังโมโหหิวเสียอีก เขาน่ากลัวเสียจนคนใต้ร่างยังตัวสั่นทั้งที่พยายามจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ