บทที่ 72 คิดถึง

@หอพักริศา…

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง แล้วก็…ขอบคุณที่เข้าไปช่วยริศาไว้”

“แค่นั้นเหรอ”

“คะ?” เจ้าของใบหน้าสะสวยหันไปมองคนด้านข้างอย่างอยากจะถามว่าต้องการอะไรจากเธออีก

“ริศา” และเขาก็หันมามองหน้าเธอเช่นกันก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“กลับมาเป็นคู่หมั้นฉันได้ไหม”

“…”

ภายในรถเกิดความเงียบงั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ