บทที่ 15 ฉันปล่อยเธอมานานเกินไปแล้ว (NC)

“ได้! ถ้าอยากพูดนักก็พูดมา แต่ต้องพูดในท่านี้เท่านั้นนะ ฉันถึงจะยอมฟัง”

“อึก”

ร่างบางกลืนคำพูดที่คิดเอาไว้ลงคอ เธอไม่สะดวกใจที่จะคุยกันทั้งที่อยู่ในท่าล่อแหลมแบบนี้ มือเล็ก ๆ ของเธอถูกส่งไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เพื่อค้ำยันแผงอกแกร่งเปลือยเปล่าตรงหน้า และเธอก็ไม่กล้าพอที่จะแตะลงไปเต็มแรงนัก เพราะกลัวว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ