บทที่ 47 แทบไม่เหลือเค้าเดิม

ผ่านไปไม่นาน รอยยิ้มนั้นก็ค่อย ๆ จางลง เมื่อเทียนละลายลดลงไปกว่าครึ่งอัน คนที่เขารอก็ยังไม่ลงมา แสงเหนือตัดสินใจดับเทียนในทันที ไม่ใช่ว่าเขาจะตัดใจไม่รอ แต่เพราะกลัวว่าหากหญิงสาวแค่ลงมาช้า ในยามที่เธอลงมาแล้ว เทียนที่ยังเหลือจะสามารถถูกจุดเพื่อให้เธอเป่าต่อไปได้ต่างหาก

แต่แล้วรอยยิ้มที่เจือจางก่อนห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ